

مطهری در اظهارات جدید خود حامیان دولت را عامل فتنه دانسته و میگوید: "به نظر من رئیسجمهور با نحوه خاص مناظره خود و وارد کردن اتهامات به افراد غایب در مناظره ها آغاز کننده این فتنه بود و بعد از پیروزی هم تحریک کننده معترضان بود."
مطهری در عین حال ترجیح میدهد در توضیح عوامل فتنه به مواردی همچون آغاز زودهنگام تبلیغات منفی علیه احمدینژاد ماهها پیش از انتخابات، متهم کردن دولت نهم به دروغگویی، دزدی، بیتدبیری، گداپروری...، طراحی برای براندازی نظام، اعلام پیروزی یک کاندیدا پیش از پایان انتخابات، ادعای تقلب در انتخابات پیش از اعلام نتایج، حمایت خارجی از آشوب طلبان، حمله به پایگاههای بسیج و به آتش کشیدن مساجد، اوج هتاکی علیه منتخب مردم از سوی افرادی با وجهه دینی و انتساب حرامزادگی و... اشارهای نکند.
وی همچنین در بخش دیگری از اظهارنظر خود اصولگرایان را به قضاوت غیرمنصفانه متهم کرده و میافزاید: "گروهی از اصولگرایان و به ویژه طرفداران متعصب دولت معتقدند تا زمانی که عاملان اصلی فتنه به اشتباهات خود اعتراف نکنند و از مردم عذرخواهی نکنند و یا محاکمه و مجازات نشوند، صحبت از وحدت ملی حرف بی معناست چرا که در این صورت وحدت ملی به معنای آنچه آنان "نجات سران فتنه" می خوانند خواهد بود، اما این دوستان توجه ندارند که احمدینژاد هم به هر حال در این فتنه نقشی داشته و این حکم هم در مورد ایشان جاری است، به نظر من رئیسجمهور با نحوه خاص مناظره خود و وارد کردن اتهامات به افراد غایب در مناظره ها آغاز کننده این فتنه بود و بعد از پیروزی هم تحریک کننده معترضان بود."
مطهری در حالی که دیگران را به قضاوت منصفانه و بی طرف دعوت و توصیه می کند، از کنار این موضوع نیز عبور میکند که در 4 سال فعالیت دولت نهم چه کسانی آغازگر بداخلاقی سیاسی بوده و بهجای انتقاد دلسوزانه، نوعی غرضورزی و زیر سؤال بردن اساس آن را در دستور کار قرار دادند و با نسبت دادن عناوینی همچون "دولت گداپرور" منشأ بروز این اختلافات در جریان مناظره ها شدند.
وی عذر خواهی کردن موسوی را در کنار عذرخواهی احمدینژاد کافی دانسته و میگوید: "بنابراین برای التیام وحدت ملی همانطور که موسوی باید به اشتباهات خود اعتراف کرده و از مردم عذرخواهی کند احمدینژاد هم باید این کار را انجام دهد، درغیر این صورت این فتنه همچنان باقی خواهد ماند."
اظهارات این نماینده مجلس در حالی است که رهبر انقلاب در دیداری که با نمایندگان مجلس خبرگان رهبری داشتند، با اشاره به ابعاد جنگ نرم، به خطر و حساسیت آن که برابر با جنگ سخت است اشاره و تأکید کردند: "معارضهی با نظام، يك سابقهی سی ساله در اين انقلاب دارد؛ چيز جديدی نيست. اَشكال معارضه گوناگون بوده است، اما هميشه بوده است؛ شدتاً، ضعفاً، متناسب با وضعيت ما در داخل بوده. هر جا احساس كردند و هر وقت احساس كردند ميتوانند حضور قویتری پيدا كنند، ضربهای را كه ميتوانستند ـ به خيال خود ـ وارد كردند. و انقلاب هم در طول اين سی سال در مقابل اين ضربات ايستاده است؛ نه فقط ضعيف نشده، بلكه روز به روز بحمداله كشور و نظام جمهوری اسلامی قویتر هم شده. منتها يك نكته وجود دارد و او اين است كه هر چه ما در نظام جمهوری اسلامی، توانستيم ريشهی خودمان را عميقتر كنيم و پيشتر برويم و كارهايمان را پيچيدهتر بكنيم، توطئهی دشمن هم پيچيدهتر شده است؛ اين را بايد توجه داشت."
ایشان همچنین فرموده بودند "بايد جوانب اين توطئه را بروشنی بشناسيم و بشناسانيم؛ وظيفهی ما اين است. امروز جنگ نظامی با ما خيلی محتمل نيست ـ نميگوئيم بكلی منتفی است، اما خيلی محتمل نيست ـ لكن جنگی كه وجود دارد، از جنگ نظامی اگر خطرش بيشتر نباشد، كمتر نيست؛ اگر احتياط بيشتری نخواهد، كمتر نميخواهد...اين محورهائی كه عرض شد ـ اين خطوط دشمن را ـ ما در عمل خودمان و در اظهارات خودمان بايد محاسبه كنيم و بايد اينها را در محاسبات خودمان بگنجانيم، كه اگر اظهارنظری هم ميخواهيم بكنيم، با توجه به اينها باشد؛ عمل و اقدامی ميخواهيم بكنيم، با توجه به اينها باشد؛ ببينيم آيا داريم به دشمن كمك ميكنيم يا نه، این به نظر من چیز مهمی است