| تبليغات | X |
درپی رونمایی هواپیمای جاسوسی ساقط شده آمریکا توسط ایران در روز گذشته، رسانه های غربی پیشرفت ایران در جنگ الکترونیک را ضربه ای بزرگ به ارتش ایالات متحده دانسته و به شکست بزرگ واشنگتن در قبال تهران اذعان کردند.
باز عاشورا آمد، گذشت و... از یادها رفت تا سال بعد، سیری که در طول سال ها و قرن های گذشته این چنین بوده است و در آینده نیز شاید این چنین باشد.
کم و بیش از شهادت امام حسین(ع) تا به امروز در عصرهای متفاوت از نظام های مخالف تا موافق، این روز عظیم توسط محبان اهل بیت(ع) به صورت مراسم عزاداری بر سر و سینه زدن به صورت نهان و آشکار بدون وقفه ای ادامه داشته است، اما معارف بلند این روز بزرگ، همانند ظاهرش که عزاداری بر سروسینه زدن است بین عموم مردم ریشه ای تنومند نگسترانیده است و حتی در بسیاری موارد در لابلای همین عزاداری های بر سروسینه زدن ها پنهان شده و اصل شده فرع و فرع شده اصل و خیلی کم در کنار این نوع عزاداری ها به مفاهیم بلند عاشورا اشاره می شود و فقط به خواندن چندین روضه از جسم و به گریه انداختن مردم اکتفا می شود.
هر سال هنگامه ظهر عاشور زمانی که صدای اذان در شهرطنین انداز می شود و سکوت دسته های عزاداری را فرا می گیرد ناخودآگاه فکر مرا می برد به تصور صحنه ی کربلا و اولین سوالی که جلوی دیدگانم ظاهر می شود این است اگر الان صحنه ی جنگ کربلا تکرار می شد من و این همه آدم که بر سرو سینه می زنند و حسین حسین می گویند در کدام جبهه بودند؟جبهه ی72تن؟لشکر هزاران تن یزید؟یا خانه نشین؟ کسی که بدون تامل بگوید جبهه ی امام حسین(ع) حرف احساسی زده است، مطمئناً جواب دادن به این سؤال بسیارسخت است، چون مردم کوفه بااحساس حسین حسین گفتند و برای ایشان نامه نوشتند و هنگامی که شیپورهای جنگ دمیده شد فقط72نفر از بین هزاران تن از دنیای هزار چهره دل شستند واز جان خود گذشتند وبا بصیرت لازم امام عصر راشناختند ودر رکابش مردانه جنگیدند.
منتظران حسین(ع) او را به کشتن دادند و درس بزرگی است برای ما و آیندگان ما که همیشه دم می زنیم از منتظران ظهور امام عصر(عج) هستیم.
زمزمه عشق چیست ذکر ثنای حسین کعبه دل ها کجاست کرببلای حسین
